لطفاً چند لحظه منتظر بمانید..!
امروز، دوشنبه، 20 آذر 1396 - 16:42

جستجوی عبارت

نمی‌دانید؟ بپرسید!

اگر با جستجوی سایت موفق نشدید عبارت مورد نظر را پیدا کنید، عبارت مخفف و تلفن همراه‌تان را در فرم زیر وارد کنید تا کمتر از 24 ساعت معنای عبارت برای شما پیامک شود.

علامت اختصاری، حروف اختصاری، کوته‌نگاشت، سرنام یا سرواژه در واقع کوتاه شدهٔ یک عبارت می‌باشد که به آن مخفف می گویند و معمولاً آن را از حروف اول یک کلمه یا عبارت می‌سازند.
مخفف دات کام اولین و جامع ترین پایگاه فرهنگ لغت از کلمات اختصاری در زمینه کامپیوتر، تکنولوژی، سازمانی، پزشکی و... است.
بانک اطلاعاتی این سایت، شامل بیش از ۳,۵۰۰ عبارت مخفف با توضیحات فارسی می باشد. همچنین در بخش جستجوی پیشرفته این سایت، بیش از ۱,۰۰۰,۰۰۰ کلمات اختصاری برای جستجو وجود دارد.

نرم افزار مخفف را در سیستم عامل هایداشته باشید.
USDT یک توکن و دارایی ارزدیجیتال است که از طریق پروتکل Omni Layer Pro در بلاک چین بیت کوین تولید شده است. هر واحد USDT توسط دلار آمریکا پشتیبانی می شود این توکن تحت نظارت Tether نگهداری می شود و به نوعی کیف پول اصلی این توکن، سایت Tether است . توکن های USDT می تواند مانند بیت کوین یا هر ارز دیجیتال دیگر منتقل، ذخیره و یا برای خرید استفاده شود.

USDT برای تسهیل انتقال ارزهای ملی ایجاد شده است تا کاربران جایگزین پایداری برای بیت کوین داشته باشند.

علت قیمت ثابت USDT چیست؟
این توکن با پشتیبانی دلار آمریکا ایجاد شده است. تولید این توکن ها نسبت به دلار آمریکا انجام می شود بنابراین قیمت آن اغلب ثابت است و نسبت به قیمت دلار تغییر می کند. به دلیل قیمت ثابت، USDT ها معمولا برای سرمایه گذاری خریداری نمی شوند و اغلب برای خرید یا ذخیره پول استفاده می شوند.

مزیت USDT نسبت به دلار چیست؟
به دلیل ثابت بودن قیمت و تغییر آن نسبت به دلار، ریسک خرید یا نگهداری پول را کم می کند. همچنین به علت داشتن کیف پول و بدون واسطه بودن، می تواند برای خرید یا تجارت بسیار مورد استفاده باشد. با این توکن ها می توانید بدون ریسک نوسانات قیمت که در بیشتر ارزهای دیجیتال دیده می شود، تجارت و خرید کنید. همچنین به جای نگهداری پول در بانک می توانید از آن برای ذخیره پول استفاده کنید. خرید با این توکن ها شبیه به خرید و انجام تراکنش های بیت کوین است و دیگر نیاز به فرایند های سنتی مانند کارت های اعتباری نیست.

ابزار نرم‌افزاری سیمکارت معمولاً از آن به عنوان STK یاد می‌شود. یک استاندارد از سیستم جی‌اس‌ام است که سیمکارت به وسیله آن می‌تواند از سرویس‌های مختلف خدمات ارزش افزوده مخابرات استفاده کند. این نرم‌افزار شامل یک سری فرایندهای از پیش برنامه‌ریزی شده است که نحوه و چگونگی تعامل سیمکارت با دنیای خارج را مشخص می‌کند و دستورها را مستقل از گوشی و شبکه مخابراتی آغاز می‌کند. به واسطه این ابزار سیمکارت قادر به ایجاد ارتباطی تعاملی بین شبکه و کاربر برای دسترسی و کنترل شبکه است. همچنین به وسیله آن سیمکارت قادر است دستورهایی را برای نمایش منوها یا دریافت دستورات از کاربر در گوشی نمایش دهد.

انجمن حسابرسی و کنترل سامانه‌های اطلاعاتی که به اختصار آیساکا نامیده می‌شود. یکی از تاثیرگذارترین تشکل‌های حرفه‌ای و استانداردگذار در زمینه حسابرسی و کنترل سامانه‌های اطلاعاتی و راهبری فناوری اطلاعات در آمریکا و جهان است؛ که بیش از ۴۵ سال از تشکیل آن می‌گذرد. آیساکا یکی از اعضای وابسته فدراسیون بین‌المللی حسابداران (آیفک) نیز است.
آیساکا، هم‌اکنون، بیش از ۱۰۰۰۰۰ عضو دارد که در ۱۸۰ کشور جهان زندگی و کار می‌کنند. پیشه اعضای آیساکا طیف گوناگونی از پیشه‌های مربوط به فناوری اطلاعات را در بر می‌گیرد - از جمله، حسابرس سامانه‌های اطلاعاتی، مشاور سامانه‌های اطلاعاتی، آموزگار سامانه‌های اطلاعاتی، کارشناس امنیت سامانه‌های اطلاعاتی، مقررات‌گذار، حسابرس داخلی، و.... دامنه تجربه این اعضا نیز از تازه‌کاران تا متخصصان زبردست را شامل می‌شود. این اعضا در صنایع گوناگونی هم‌چون مالی، بانک‌داری، حسابرسی، تولیدی، و... در دو بخش دولتی و خصوصی کار می‌کنند. این گوناگونی پیشه‌ها، تجارب، و صنایع موجب شده است تا اعضای آیساکا همواره در حال فراگیری از یکدیگر باشند و دانسته‌های خود را با هم به اشتراک بگذارند. این ویژگی یگانه یکی از توان‌مندی‌های قابل توجه آیساکا به شمار می‌رود.

نخستین گام برای راه‌اندازی آیساکا در سال ۱۹۶۷ توسط گروه کوچکی از هم‌پیشگان «حسابرسی و کنترل سامانه‌های اطلاعاتی» برداشته شد. این کارشناسان حرفه‌ای احساس می‌کردند باید منابع اطلاعاتی و رهنمودهایی را در زمینه رو به رشد حسابرسی و کنترل سامانه‌های اطلاعاتی گردآوری کنند. در سال ۱۹۶۹، این گروه به طور رسمی سامان یافت؛ و در آغاز با عنوان انجمن حسابرسان پردازش داده‌های الکترونیکی راه‌اندازی شد. این انجمن در سال ۱۹۷۶ نیز بنیادی آموزشی را برای انجام پژوهش‌های پردامنه با هدف گسترش دانش و ارزش در زمینه راهبری و کنترل فناوری اطلاعات بنیان نهاد.

مدیریت دانش شخصی (PKM) مجموعه‌ای از فرایندها است که یک فرد برای جمع‌آوری، طبقه‌بندی، ذخیره، جستجو، بازیابی و اشتراک دانش در فعالیت‌های روزانه استفاده می‌کند (Grundspenkis 2007) و مسیری را که در این پروسه پشتیبانی از فعالیت‌های کار طی می‌شود (رایت ۲۰۰۵).

پاسخی است به این ایده که کارکنان دانشی به طور فزاینده نیازمند به مسئولیت پذیری برای رشد و یادگیری هستند. (Smedley 2009) این رویکرد از پایین به بالا به مدیریت دانش (KM) است، به عنوان مدیریت دانش سنتی تر، از بالا به پایین مخالف است. (پولارد ۲۰۰۸)

مدیریت دانش، مدیریت دانایی یا مدیریت اندوخته‌های علمی (KM) به معنای در دسترس قرار دادن نظام‌مند اطلاعات و اندوخته‌های علمی است، به گونه‌ای که به هنگام نیاز در اختیار افرادی که نیازمند آنها هستند، قرار گیرند تا آنها بتوانند کار روزمره خود را با بازدهی بیشتر و موثرتر انجام دهند. مدیریت دانش شامل یک سری استراتژی و راهکار برای شناسایی، ایجاد، نمایندگی، پخش و تطبیق بینش‌ها و تجارب در سازمان می‌باشد. برنامه اجرایی مدیریت اندوخته‌های علمی بر این دو جزء اصلی بنا می‌شود.

مدیریت اطلاعات (IM)، شامل مدیریت و جمع‌آوری اطلاعات از یک یا چند منبع و ارائه آن اطلاعات به یک یا چند مخاطب است. مدیریت به معنی سازماندهی و کنترل ساختار، ترکیب و پردازش و ارائه اطلاعات است. در طول سال ۱۹۷۰ مدیریت اطلاعات تا حد زیادی محدود به تصویر، تعمیر و نگهداری از فایل‌ها و مدیریت چرخه عمر فایل‌های مبتنی بر کاغذ، رسانه‌ها و سوابق بود. با گسترش فناوری اطلاعات در سال ۱۹۷۰، کار مدیریت اطلاعات افق جدیدی یافت و شروع به فعالیت در زمینهٔ تعمیر و نگهداری داده‌ها نمود. چنانچه ذخیره‌سازی اطلاعات معطوف گشت به وسایل الکترونیکی، مدیریت اطلاعات سخت و سخت تر شد. در اواخر سال ۱۹۹۰ زمانی که اطلاعات به طور منظم در سراسر شبکه‌های کامپیوتری و همچنین توسط دیگر وسایل الکترونیکی منتشر شد، مدیران شبکه، به یک معنا، مدیران اطلاعات شدند. آن دسته از افراد خود را با وظایف به طور فزاینده پیچیدهٔ سخت‌افزاری و نرم‌افزاری مواجه می‌دیدند. با آخرین ابزارهای موجود، مدیریت اطلاعات به یک منبع قدرتمند و پر هزینه برای بسیاری از سازمان‌ها تبدیل شده‌است. مدیریت اطلاعات، به عنوان توانایی کل سازمان در مورد ایجاد، حفظ، بازیابی و قابل دسترس ساختن فوری اطلاعات درست، در مکان درست، در سازمان درست، در دست افراد شایسته با کمترین هزینه، در بهترین رسانه‌ها، برای بکارگیری درتصمیم گیری توصیف شده‌است. ((بست)) درسال ۱۹۸۸، به همان سبک، مدیریت اطلاعات را به عنوان ((هماهنگی اقتصادی، مؤثر و کارای تولید، کنترل، ذخیره‌سازی و بازیابی و انتشار اطلاعات ازمنابع بیرونی و درونی به منظور توسعه عملکرد سازمانی)) توصیف می‌کند. این توصیف در دورنما، محدودمی باشد بطوریکه آن مواظب مدیریت ویژگی‌های خوداطلاعات (محتوا، مالکیت، عرضه، برابری) نبوده و توجهی به ابراز ذخیره، تجهیزات بررسی کننده آن و سیستم بکارگیرنده آن ندارد.

بنابراین به طور خلاصه مسئله کلیدی درگیر در مدیریت اطلاعات، مدیریت نمودن(اداره نمودن) اطلاعات دریک سازمانی می باشد که فناوری اطلاعات مدرن را به کار می برد. مفهوم سیستم های اطلاعات رشد سریع فناوری کامپیوتر، اشتیاق انسان را برای بدست آوردن کمک رایانه درحل مسائل پیچیده وپیچیده تر، توسعه می‌بخشد. مشکلاتی که صرفاً در قلمرو فعالیت های موشکافانه و باطنی انسان مخصوصاً در سازمانها، درچندسال گذشته، درنظر گرفته شد.

سیستم های اطلاعات، خواسته همیشه بزرگترین سازمان های در حال رشد و پویا می‌باشد. نیاز برای بدست آوردن دسترسی مناسب، سریع، اقتصادی (مقرون به صرفه) تدبیر روش هایی جهت ایجاد مدیریت و بکارگیری پایگاه های اطلاعاتی در سازمانها را ضروری می‌سازد اطلاعات مدیریت وسیستم های اطلاعات، بخصوص آنهایی که مربوط به فرایندهای تصمیم گیری مؤثر در سازمان می باشدیعنی بعنوان منابع سازمانی با ارزش در نظر گرفته می‌شود. به زبان ساده بیان کنیم، یک سیستم اطلاعات سیستمی است برای پذیرش داده اطلاعات به عنوان یک ماده خام و از طریق یک یا بیشتر فرایند تبدیل، تولید اطلاعات به عنوان یک محصول می‌باشد. و شامل عناصر عملکردی متعاقبی می باشدکه مربوط به سازمان و محیطهای آن است:

دریافت (درک): ورود اولیه اطلاعات، خواه بدست آمده یا تولید شده در یک سازمان.
ثبت: کسب فیزیکی اطلاعات
بررسی (جریان): انتقال با توجه به نیازهای خاص سازمان.
انتقال: جریانی که در یک سیستم اطلاعات اتفاق می‌افتد.
ذخیره: پیش بینی برخی استفاده مورد نظر در آینده.
بازیابی: جستجوی اطلاعات ثبت شده.
ارائه: گزارش، ارتباط و ….
به طور خلاصه، مدیریت اطلاعات مستلزم سازماندهی، بازیابی، کسب، تأمین امنیت و حفظ اطلاعات است. مدیریت اطلاعات اشتراک و ارتباط نزدیکی با مدیریت داده‌ها دارد.

سیستم مدیریت محتوای وب که با نام اختصاری WCMS شناخته می‌شود، یک سیستم نرم‌افزاری است که ابزارهای از پیش آماده‌ای برای نوشتن مطالب، درج تصاویر و پیوندها و به‌طور کلی مدیریت یک یا چند وب‌سایت دارد و به کاربران اجازه می‌دهد حتی با دانشی اندک در زمینۀ زبان‌های برنامه‌نویسی وب یا زبان‌های نشانه‌گذاری، محتوای وب‌سایت خود را به سادگی ایجاد و مدیریت کنند.

یک سیستم مدیریت محتوای وب قوی، امکان مشارکت چندین نویسنده را برای مدیریت نوشته‌ها، اسناد و خروجی‌ها در یک وب‌سایت فراهم می‌کند. بیشتر سیستم‌های مدیریت محتوای وب، از یک مخزن محتوا یا پایگاه‌داده برای ذخیره‌کردن محتوای صفحه، ابرداده‌ها و اطلاعات دیگری که ممکن است برای سیستم لازم باشد استفاده می‌کنند و لایۀ ارائه (نزدیک‌ترین لایه به رابط کاربری) نیز، محتوای وب‌سایت را بر اساس مجموعه‌ای از قالب‌ها، که اغلب از نوع فایل‌های XSLT هستند، برای بازدیدکنندگان نمایش می‌دهد.

بیشتر سیستم‌ها برای بهبود عملکرد خود از ذخیرۀ سمت سرور استفاده می‌کنند. این کار زمانی بهتر است که سیستم مدیریت محتواب وی اغلب بدون‌تغییر باقی می‌ماند ولی بازدیدها به طور منظم رخ می‌دهند. مدیریت سیستم نیز معمولاً از طریق رابط‌های مبتنی بر مرورگر وب انجام می‌شود.

سیستم مدیریت محتوای وب به کاربران غیرفنی اجازه می‌دهد با کمی آموزش، وب‌سایت خود را تغییر دهند. این سیستم‌ها معمولاً نیاز به یک مدیر سیستم یا یک توسعه‌دهندۀ وب (برای راه‌اندازی و افزودن ویژگی‌ها) دارند، اما در درجۀ اول، ابزاری برای افراد غیرفنی به شمار می‌روند تا با استفاده از آن بتوانند وب‌سایت خود را نگهداری و مدیریت کنند.

گروه سیستم های پشتیبانی تصمیم(GDSS) کلاسی است از سیستم های جلسه الکترونیکی؛ یک تکنولوژی همکاری که برای حمایت از همایش ها و کار گروهی طراحی شده .

GDSS متمایز هستند از CSC؛ GDSS بیشتر در حمایت از کار متمرکز شده است، در حالی که ابزار CSCW تأمین پشتیبانی از ارتباطات عمومی است.

گروه سیستم های پشتیبانی تصمیم در درون یک پارادایم زمان طبقه بندی شده است. ویژگی های مختلف ممکن است برای ارتباط همزمان ناهمگام مورد نیاز باشد.

واین (Wine) یک لایه سازگاری آزاد و متن-باز است که به برنامه‌های نوشته‌شده برای سیستم‌عامل مایکروسافت ویندوز قابلیت اجرا شدن بر روی سیستم‌عامل‌های شبه-یونیکس را می‌دهد. همچنین واین دارای کتابخانه‌ای به نام Winelib است که توسعه‌دهندگان می‌توانند نرم‌افزارهای ویندوز خود را با آن کامپایل کنند تا سازگار کردن آن برای سیستم‌عامل‌های شبه-یونیکس راحت‌تر شود.

واین یک شبیه‌ساز نیست بلکه یک لایه سازگاری است به این خاطر که پیاده‌سازی از دی‌ال‌ال‌های ویندوز است. نام واین از مخفف جملهٔ Wine Is Not an Emulator آمده است که «واین یک شبیه‌ساز نیست» معنی آن است.

واین در حالت پیش‌فرض بر روی اکثر توزیع‌های گنو/لینوکس نصب نیست و کاربر باید آن را نصب کند.

مایکروسافت تا به حال به صورت عمومی چیزی دربارهٔ واین نگفته‌است. اگرچه نرم‌افزار ویندوز آپدیت به‌روزرسانی‌های نرم‌افزارهای ویندوز که از طریق واین اجرا می‌شوند را مسدود می‌کند. در ۱۶ فوریه ۲۰۰۵ Ivan Leo Puoti متوجه شد که مایکروسافت شروع به بررسی در ویندوز رجیستری برای پیدا کردن کلیدهای تنظیمات واین می‌کند تا نرم‌افزار ویندوز آپدیت آن نرم‌افزارها را مسدود کند تا به روز نشوند.

نرم‌افزار WGA نیز کلیدهای تنظیمات واین را جستجو می‌کند. در سوالات متدوال نرم‌افزار WGA آمده‌است که WGA برای واین طراحی نشده‌است، از آن‌جایی که واین «ویندوز اصل» را تشکیل نمی‌دهد. وقتی WGA واین را بر روی سیستم تشخیص دهد، پیغامی به کاربران می‌دهد که ویندوز شما اصل نیست دانلود برای شما غیرفعال خواهد شد. با وجود این موضوع برخی گزارش داده‌اند که WGA بر روی واین به خوبی کار می‌کند.

کلیدگذاری تغییر فاز (PSK) یک روش مدولاسیون دیجیتال است که داده‌ها را با تغییر یا سوارسازی فاز یک سیگنال (همان موج حامل) می‌فرستد.

هر روش مدولاسیون دیجیتال از شماری محدود از سیگنال‌های متمایز استفاده می‌کند تا داده‌های دیجیتال را ارائه دهد. PSK نیز از شماری محدود فاز که هرکدام برای یک الگوی خاص از بیت‌ها تعریف شده‌اند بهره می‌گیرد. معمولاً هر فاز شمار برابری بیت را رمزگذاری می‌کند. هر الگو از بیت‌ها یک نماد را تشکیل می‌دهد که توسط فاز ویژهٔ خود ارائه می‌شود. دمودولاتور که برای ست نمادهای استفاده شده توسط مدولاتور به طور ویژه طراحی شده فاز سیگنال دریافت شده را تشخیص می‌دهد و آنرا به نماد ویژهٔ خود اختصاص می‌دهد و این چنین داده‌های اصلی بازیابی می‌شوند. این عمل به گیرنده‌ای نیاز دارد که بتواند فاز سیگنال دریافت شده را با یک سیگنال مرجع مقایسه کند که چنین سیستمی را منسجم می‌نامیم. ( معرفی شده با نام CPSK )

همچنین بجای کار کردن نسبت به یک سیگنال مرجع ثابت دستگاه می‌تواند نسبت به خودش کار کند. تغییرات فاز یک موج تنهای پخش شده را می‌توان به عنوان موارد آشکار در نظر گرفت. در چنین سیستمی به جای اینکه تفاوت فاز را نسبت به یک سیگنال مرجع تشخیص دهد مدولاتور تغییرات فاز سیگنال دریافت شده را تشخیص می‌دهد نه خود فاز را. از آنجایی که این طرح به تفاوت میان فازهای پی در پی بستگی دارد، کلیگذراری تغییر فاز دیفرانسیل ( differential phase-shift keying ) یا DPSK نامیده می‌شود. DPSK می‌تواند خیلی راحت تر از PSK معمولی پیاده‌سازی شود چرا که دیگر دمودولاتور نیازی به یک نمونه از سیگنال مرجع برای تشخیص دقیق فاز سیگنال دریافت شده نیازی ندارد. (روش غیر منسجم) در عوض این سبک احتمال خطای بیشتری خواهد داشت.

سیستم‌های افزایندهٔ پایداری (SAS) نوعی از سیستم‌های کنترل اتوماتیک پرواز هستند. هرچند به جای قرار دادن هواپیما در یک شرایط یا مسیر از پیش تعیین شده، باعث اصلاح میرایی نوسانات به مقدار مطلوب، بدون در نظر گرفتن شرایط و مسیر پروازی می‌شود. سیستم افزایندهٔ پایداری می‌تواند باعث پایداری هواپیما در یک یا چند محور بشود. برای مثال، یک نوع معمول آن میراگر یاو(Yaw Damper) نام دارد که برای پایداری و برطرف کردن مود غلت هلندی(Dutch Roll) در هواپیماهای دارای Sweep back می‌شود؛ و نیز برخی از این سیستم‌ها همراه با سیستم اتوپایلوت هستند. میراگرهای یاو شامل حسگر نرخ یاو، کامپیوتر یا آمپلیفایر و سروو-اکچویتور(Servo-Actuator) می‌باشد. این سیستم با استفاده از سنسور خود، زمان شروع نوسان غلت هلندی را می‌سنجد. رایانه میزان جابه جایی‌های سکان عمودی را محاسبه کرده و سپس به عملگرها فرمان مربوطه را می‌دهد تا سطوح کنترلی را حرکت دهند. از آنجا که تمام هواپیماهای دارای بال سوییپ(Sweep back)، مود داچ-رول ناپایداری دارند، از این سیستم، در آن‌ها استفاده می‌شود.

خلبان خودکار یک سامانه است که برای هدایت یک وسیلهٔ نقلیه بدون کمک انسان استفاده می‌شود. این وسیله تا کنون در هواپیما، قایق (که با دندهٔ خودکار شناخته می‌شود)، فضاپیما ،موشک و... استفاده شده است.
در روزهای اولیه از حمل و نقل هوایی، هواپیماها به منظور یک حمل و نقل هوایی به یک خلبان جهت پرواز ایمن نیاز داشتند. محدوده زمانی پرواز گاهی اوقات افزایش میابد و این خود باعث خستگی جدی می‌گردد. خلبان اتوماتیک طراحی شده است برای انجام برخی از وظایف خلبان. اولین خلبان اتوماتیک هواپیما توسط شرکت اسپری در سال ۱۹۱۲ توسعه داده شد. خلبان اتوماتیک به یک شاخص عنوان ژیروسکوپی و شاخص اپراتور هیدرولیکی و سکان متصل بود. ایلرونز به بال دوسطحی برای تولید پایداری ثبات رول متصل ولازم نبود. این مجازه که هواپیما بر روی یک سطح پرواز کنه و از حجم کار خلبان کاسته بشود. همه هواپیمای مسافربری پروازی امروزی یک سیستم خلبان اتوماتیک دارا می‌باشند.

در سال 1993 فن‌آوری جدیدی از شرکتی به نام Digital Theater Systems به صنعت سینما عرضه شد و DTS‌ نام گرفت.
در این سیستم شش کانال متفاوت صدا بر روی یک یا دو CD ضبط می‌شوند و برای پخش، سینماها مجهز به دیسک‌خوان و یک رمزگشا می‌شوند که بتواند اطلاعات CD را به شش کانال برای پخش تجزیه کند.
در این سیستم سه کانال روبرو وجود دارد که با یک ساب‌ووفر همراهی می‌شود. دو کانال مجزا نیز در سمت چپ و راست وجود دارد.
در سیستم‌های سینمای خانگی که DTS را پشتیبانی می‌کنند، صدا و تصویر هردو برروی یک دیسک و در لایه‌های متفاوت ضبط می‌شوند ولی در سینما با یک کدگذاری، صدا و تصویر را هم‌زمان می‌کنند.

WorkPrint یا WP این ریلیز ، یک نسخه از فیلمی است که هنوز مراحل Post Production آن به پایان نرسیده است . در این نوع ، ممکن است برخی از صحنه ها و یا موسیقی ها و صداها موجود نباشند و کیفیت تصویر نیز از خیلی ضعیف تا بسیار عالی متغیر است . برخی از WP ها ، با نسخه نهایی تفاوتهای زیادی دارند (به عنوان مثال در نسخه WP فیلم مردان سیاهپوش 2، به جای تمام هیولاها ، بازیگر با لباس تمام آبی قرار دارد !) . این ریلیز ، تنها برای کسانی مناسب است ، که حوصله منتظر ماندن برای نسخه کامل فیلم را ندارند و یا تشنه دیدن فیلم خاصی هستند.

دکتر پزشکی استیوپاتی (به اختصار DO) مدرک دکترای تخصصی برای پزشکان و جراحانی است که توسط برخی از دانشگاه‌های پزشکی در ایالات متحده آمریکا ارائه می‌گردد. فارغ التحصیلان پس از گذراندن آزمون جواز پزشکی آمریکا (بورد) از تمامی حقوق، امتیازات و وظایفی که پزشکان آلوپاتیک (به اختصار MD) دارا هستند، برخوردار می‌باشند. پزشکان استییوپاتی دارای اجازه کامل طبابت و جراحی در بیش از ۶۵ کشور جهان از جمله ایران و هر ۵۰ ایالت آمریکا می‌باشند. در آمریکا، پزشکان DO هفت درصد کل پزشکان را تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۱۵ میلادی، بیش از ۹۶۰۰۰ پزشک DO در آمریکا مشغول طبابت بوده‌اند.

طبابت استیوپاتی در سال ۱۸۴۷در آمریکا آغاز شد. واژهٔ «استیوپاتی» (osteopathy) یا استخوان درمانی نخستین بار توسط پزشک و جراح سرشناس آمریکایی اندرو استیل (Andrew Taylor Still, MD, DO) استفاده شد. وی مدرسه پزشکی جدید خود را استیوپاتی نامید و باور داشت که «استخوان—به لاتین استیون (osteon)—نقطه شروعی بود که وی می‌توانست عامل دقیق فرایند بیماری را شناسایی کند.» استیل در سال ۱۸۹۲ مدرسه آمریکایی آستیوپاتی (American School of Osteopathy) را بنیان‌گذاری نمود که امروزه به نام دانشگاه A.T. Still University of Health Sciences در شهر کرکسویل ایالت میزوی آمریکا قرار دارد. در آن زمان ایالت میزوری مدرک MD پزشکی را ارایه می‌داد اما استیل که از محدودیت‌های پزشکی سنتی خرسند نبود، عنوان جدید DO را برای فارغ التحصیلان دانشگاهش انتخاب کرد.

پزشکی استیوپاتی به مرور تکامل یافته و به دو شاخه تقسیم شد: دسته اول استیوپات‌های غیر پزشکی هستند که در خارج از آمریکا آموزش دیده‌اند و فقط به امر دستکاری‌های ماهیچه-اسکلتی می‌پردازند (که بیشتر در کشورهای غرب اروپا به خصوص انگلستان آموزش دیده‌اند) این گروه شبیه کایروپراکترها در آمریکا هستند. دسته دوم پزشکان مدارس پزشکی استیوپاتیک آمریکا هستند که برای تمامی جوانب پزشکی مدرن به همراه روش‌های استیوپاتی آموزش دیده‌اند. در آمریکا دسته دوم پزشکان استیوپاتیک که دارای مدرک DO می‌باشند تمامی حقوق، امتیازات، و وظایف پزشکان آلوپاتیک (MD) را برخوردار می‌باشند. پزشکان استیوپاتیک با دسته اول استیوپات‌های غیر پزشک (مدارک خارج از آمریکا) بسیار متفاوتند و از این رو آن دو حرفه‌هایی کاملاً متفاوت تلقی می‌گردند.

برنامه آموزش مدارس پزشکی استیوپاتیک (DO) در آمریکا تقریباً با مدارس پزشکی آلوپاتیک (MD) یکسان است. دانشجویان پس از اخذ مدرک کارشناسی در رشته‌های مربوطه و گذراندان کلاس‌های پیش نیاز، آزمون ورودی به مدرسه پزشکی را پشت سر می‌گذارند. سپس دانشجویان می‌توانند با در دست داشتن مدارک کارشناسی و نمرهٔ آزمون ورودی، برای پذیرش در مدارس پزشکی استیوپاتیک (DO)، آلوپاتیک (MD) و یا هر دو اقدام کنند. پس از پذیرش در مدرسه استیوپاتیک، دانشجویان دورهٔ چهار ساله را پشت سر می‌گذارند. این دوره به دو سال دورهٔ تئوری و دو سال دورهٔ کلینیکی تقسیم می‌شود. دورهٔ تئوری یا پیش-کلینیکی بر روی آموزش علوم بیوپزشکی و کلینیکی تمرکز دارد و دو سال اول دانشگاه را شامل می‌شود. دورهٔ کلینیکی که سال سوم و چهارم را شامل می‌شود، شامل آموزش‌های اصلی کلینیکی و پیش تخصصی (sub-internship) در تخصص‌های کلینیکی می‌باشد. جهت اتمام دوره، دانشجویان می‌بایست در تخصص‌های کلینیکی اصلی که شامل داخلی، زنان و زایمان، اطفال، عمومی، جراحی، روان پزشکی، پزشکی اورژانس، رادیولوژی، پزشکی پیشگیری، و بهداشت عمومی می‌باشد آموزش ببینند.

برنامه نویسی تبادل اطلاعات ساختمانی (OBIX) در مورد تبادل اطلاعات ساختمانی باز می‌باشد. برای اطلاعات در مورد زبان برنامه نویسی Obix به برنامه نویسی Obix مراجعه نمایید. oBIX یک سیستم استاندارد رابط برای ایجاد سیستم‌های کنترلی می‌باشد. oBIX در مورد خواندن و نوشتن داده‌ها بر روی شبکه‌ای از ابزارها با استفاده از XML و URIها در چارچوب طراحی شده برای اتوماسیون ساختمان به کار برده می‌شود. سیستم کنترل ساختمان شامل سیستم‌های الکتریکی و مکانیکی نظیر سیستم گرمایشی و سرمایشی، امنیت، مدیریت برق، و هشدارهای امنیتی می‌باشد که در درون ساختمان عمل می‌کنند و در اغلب ساختمانها و همچنین سیستم‌های مخصوص در ساختمان‌های خاص نظیر مدیریت محیط سمعی بصری، نورپردازی تئاتر، پخش گاز پزشکی، دود و بسیاری مصارف دیگر به کار برده می‌شوند. oBIX یک رابط خدمات اینترنتی می‌باشد زیرا منجر به تعاملات عمیق بین سیستم‌های کنترلی می‌گردد. این رابط می‌تواند ارتباط بین شرکت‌ها و سیستم‌های ساختمانی را ممکن سازد. امکانات و عملیات آن می‌تواند همانند شرکت کنندگان تجارت مبتنی بر دانش باشد. oBIX در OASIS (سازمان توسعه استانداردهای اطلاعات ساختاری) توسعه یافته است. نسخه ۱٫۰ آن به عنوان استاندارد در دسامبر ۲۰۰۶ تکمیل شد.

امروزه بسیاری از سیستم‌های الکتریکی و مکانیکی دارای کنترل‌های دیجیتالیمی باشند. بسیاری از این ابزارها کم هزینه بوده و برای TCP/IP فعالسازی نشده‌اند. آنها با سیم کشی ارتباطی تعبیه شده نصب می‌شوند. کنترلگرهای بزرگ DDC به ارائه ارتباطات شبکه‌ای برای کنترل کننده‌ها می‌پردازند. پروتکل‌های باینری مناسب بسیاری نظیر BACnet، LontTalk، Modbus، DALI وجود دارند که در شبکه‌های مربوط علاوه بر پروتکل‌های اختصاصی متعدد مورد استفاده قرار می‌گیرند. با وجود اینکه این پروتکل‌های باینری را می‌توان در شبکه‌های TCP/IP به کار برد، آنها با چالش‌هایی نظیر روترها، دیوارهای آتشین، امنیت و سازگاری با سایر برنامه‌های شبکه روبرو می‌باشند. چالش دیگر این می‌باشد که صنعت بین پروتکل‌های ناسازگار تقسیم شده است. از آنجایی که oBIX با شرکت متحد می‌شود، سیستم‌های الکتریکی و مکانیکی را قادر به ارائه اطلاعاتی در مورد عملکرد و شرایط عملیاتی می‌سازد. با نشان دادن این عملیات توسط خدمات اینترنتی، این امر مالکان را قادر می‌سازد تا از داده‌های استاندارد و ابزارهای OLAP برای بررسی عملکرد آنها استفاده کنید. oBIX عاملان تسهیلات و مالکان را قادر می‌سازد تا تصمیماتی را بر اساس در نظر گرفتن عوامل چرخه زندگی، محیط زیست، هزینه و عملکرد اتخاذ کنند.

oBIX به ارائه رابط خدمات اینترنتی می‌پردازد که می‌توان از آن برای به دست آوردن اطلاعات در مورد سیستم‌های گرمایشی و سرمایشی، کنترل دسترسی و تبادل اطلاعات بین سیستم‌ها و برنامه‌های شرکتی استفاده کرد. گزارش ۱ نمودی طبیعی از سه عامل مشترک بین سیستم‌های کنترلی را ارائه می‌دهد:

نقاط: نشانگر ارزش عددی واحد و وضعیت آن ـ اساساً این موارد به حسگرها، فعال کننده‌ها یا متغیرهای تنظیم اشاره دارند.
هشدار: مدل سازی، روتینگ و اعلام هشدارها. هشدار نشانگر شرایطی می‌باشد که نیازمند آگاهسازی کاربر یا برنامه دیگری می‌باشند.
تاریخ‌ها: مدل سازی و بررسی زمانی داده‌ها. اساس ابزارهای تاریخچه‌ای زمانی جمع‌آوری می کنندکه می‌توان از آنها برای مصارف دیگر بررسی استفاده کرد.
oBIX 1.0 مدل سطح پایینی را ارائه می‌دهد که می‌توان در حین اجرا آن را گسترش داد. در حالیکه نقاط دارای آدرس می‌باشند، تعامل مستقیم با نقاط نیازمند دانشی در مورد سیستم‌های کنترلی برای توسعه دهنده شرکت می‌باشد. نقاط می‌توانند متحد شده و از قرارداد oBIX استفاده می‌کنند. در صورتی که oBIX مدل سطح پایینی را نشان دهد، قراردادهای oBIX سطح بالایی را فراهم می‌آورند که بسیاری از برنامه نویسان تمایل دارند با آنها کار کنند.

وی ام ویر (VMware, Inc) شرکت فراهم کنندهٔ نرم‌افزارهای مجازی سازی است که دفتر اصلی آن در شهر پالو آلتو در ایالات متحده آمریکا قرار دارد.

هم اکنون دفتر مرکزی شرکت در پالو آلتو، کالیفرنیا، ایالات متحده، و مرکز تحقیق و توسعه (R&D) آن در کمبریج، ماساچوست هستندو همچنین مرکز تایم وارنر مربوط به این شرکت در شهر نیویورک، در سال ۲۰۰۵ تاسیس شد. هم اکنون شرکت خانه وی ام ویر ایران VMware home نیز خدمات تخصصی وی ام ویر را در ایران ارائه می دهد.

نرم‌افزار ماشین مجازی، نرم‌افزاری قدرتمند برای توسعه دهندگان نرم‌افزارها و مدیران سیستم و کسانی است که می‌خواهند در ساختار نرم‌افزاری شان تغییراتی اساسی بدهنداست. این نرم‌افزار با قدمت بیش از ۵ سال و برنده شدن برخی جوایز محصولات نرم‌افزاری، توسعه دهندگان نرم‌افزار را قادر می‌کند، پیچیده ترین برنامه‌های تحت شبکه را که در سیستم عامل‌های ویندوزهای مایکروسافت، مک‌نتاش اپل، لینوکس یا نت ویر اجرا می‌شوند را روی تنها یک رایانه، اجرا کنند که این قابلیت در کنار برخی قابلیت‌های دیگر این برنامه از وی ام ویر یک وسیله ضروری برای توسعه دهندگان رایانه‌ای و مدیران سیستم‌ها ساخته است.

کاهش فشار بخار سیال و رساندن آن به یک RVP معین به عنوان یک مشخصه فنی، به گونه‌ای که بتوان از دو فازی شدن سیال جلوگیری به عمل آید.
RVP روش خاصی برای مشخص کردن نوع برشهای هیدروکربنی است، در روش Reid سیال هیدروکربنی در یک محفظه با فشار متغیر قرار می‌گیرد و تا دمای oC ۸/۳۷ حرارت داده می‌شود، پس از مدتی فشار بالای این سیال ثابت می‌گرددکه این فشار، RVP سیال را مشخص می‌کند. به عبارت دیگر RVP را می‌توان به عنوان فشار بخار سیال در تعادل با فاز مایع در دمای (oF 100) oC ۸/۳۷، که کمتر از فشار محیط می‌باشد تعریف کرد به گونه‌ای که در شرایط انتقال و نگهداری در ناحیه تک فازی مایع قرار گیرد. میزان RVP در فصول گرم و سرد سال به علت تغییر در مقدار ترکیبات تشکیل دهنده جریان هیدروکربنی متفاوت خواهد بود این میزان برای فصل زمستان حدود psia ۱۲و برای فصل تابستان حدود psia۱۰ می‌باشد.

رئیس تشریفات (MC) به میزبان و مجری یک رویداد رسمی، مراسم یا برنامه گفته می‌شود.

اولین کاربرد این لغت را می‌توان در کلیساهای کاتولیک پیدا کرد. جایی که در مراسم‌های مذهبی برگزار شده در کلیسا یک فرد که به آن MC گفته می‌شد وظیفهٔ کنترل و هدایت مراسم مذهبی را بر عهده داشت.

این لفظ اما در دنیای هیپ هاپ در معنای جدیدی بکار برده شد گرچه بین این معنای اصطلاحی و معنای لغوی ارتباط برقرار است و این ارتباط یکی از اصول ثابت در علم لغت است. در اواخر دههٔ هفتاد میلادی اصطلاح MC(در بعضی استعمالات M.C) به عنوان مخففی برای Master of ceremonies به کار می‌رفت و در حقیقت به عنوان جایگزینی برای لفظ Rapper استعمال شد. MC از ابیات ریتمیک و فری استایل(ad lib) برای معرفی دی جی، سرگرم نگه داشتن حضار و یا به هیجان آوردن آنها استفاده می‌کرد. لذا بصورت کلی در تعریف MC این طور گفته‌اند:

"در موسیقی هیپ هاپ مراد از MC هنرمند و خواننده‌ای است که معمولاً خودش اقدام به تولید موسیقی برای اشعارش می‌کند و با دی جی که مسئولیت میکس کردن آهنگهای مختلف و اجرا کردن آن در مهمانی‌ها را دارد فرق می‌کند."

لذا لفظ MC در ابتدا به عنوان معادلی برای Rapper به کار می‌رفت که البته این کاربرد هنوز هم شایع ترین کاربرد این لفظ در دنیای هیپ هاپ است.

اما چگونه این لغت در این معنای خاص وارد دنیای هیپ هاپ شد؟؟

همان طور که در معنای لغوی اشاره شد منظور از ام اسی کسی بود که مسئولیت ادارهٔ مراسم‌ها را بر عهده داشت. رفته رفته این لفظ به عنوان اشاره ایی به هنرمندی که توانایی خاص و متفاوتی در ادارهٔ مجالس دارد بکار رفت. و در دنیای هیپ هاپ هنرمندانی مثل MC Hammer این عنوان را به خاطر اجرای خوبی که در کلابهای مختلف داشت به دست آورد. ولی بعدها به عنوان یک جایگزین نه تنها برای رپرهای قوی و مستعد در ادارهٔ مجالس بلکه برای هر رپری برای لفظ رپر شد.

بازاریاب‌ها سعی می‌کنند با استفاده از رویکردهای جدید بازاریابی شامل پلتفرم‌های مدیریت داده ، داده‌هایی را که در دسترس دارند بهتر از گذشته به خدمت گیرند و از آن‌ها سود آفرینی کنند.
یکی از این شیوه‌ها، استفاده از DMP یا Data management platform (پلتفرم‌های مدیریت داده) است.

به نقل از وب‌سایت Marketing Tech News، نتایج یک نظرسنجی جدید نشان می‌دهد که 68 درصد برندها، آژانس‌ها و ناشران اروپایی در حال حاضر حداقل از یک DMP برای به دست آوردن درآمدهای جدید از اطلاعات استفاده می‌کنند.

احتمال می‌رود‌ این رقم در سال 2018 به 92 درصد برسد.

در مطالعه‌ای که توسط ExchangeWire و Weborama صورت گرفته، مشخص شد که پنج سال پس از معرفی DMP، اکنون این پلتفرم‌ها به یک بخش اصلی از فرایند بازاریابی دیجیتال شرکت‌ها تبدیل‌شده است.

جدید ربات مخفف!! با ارسال کلمه مخفف به ID تلگرام mokhafaf_bot همان لحظه عبارت کامل آن را دریافت کنید !